Bir ülkede hukukun göz göre göre aşındırılması, adalet duygusunun toplumun geniş kesimleri için ulaşılmaz hâle gelmesi, hiçbir iktidar açısından sürdürülebilir bir tablo değildir. Çünkü adalet yalnızca mahkeme salonlarının konusu değil, toplumun birlikte yaşama iradesinin temelidir.

Güvenin kaybolduğu yerde ise huzur ve istikrar uzun süre ayakta kalamaz.

Unutulmamalıdır ki toplumların da bir tahammül sınırı vardır. Bu sınır sürekli zorlandığında, sonunda herkes için ağır bedeller ortaya çıkar. O noktaya gelindiğinde kaybedilen yalnızca siyasi güç olmaz; birlikte yaşama umudu da ciddi yara alır.

Bu yüzden hukukun üstünlüğü, yalnızca muhalefetin ya da iktidarın değil, bütün toplumun ortak güvencesidir.

Şu gerçek asla unutulmamalıdır: Adalet çökerse, sonunda herkes enkazın altında kalır.